Με ιδιαίτερη χαρά πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία και η ανάληψη υπηρεσίας του κ. Αντώνιου Καραθάνου, κατηγορίας ΔΕ, κλάδου/ειδικότητας ΔΕ Χειριστών Μηχανημάτων Έργου, ο οποίος διορίστηκε σε κενή οργανική θέση δημοσίου δικαίου του Δήμου Στυλίδας μέσω της προκήρυξης 8Κ/2024 του ΑΣΕΠ.
Ο κ. Καραθάνος αναλαμβάνει καθήκοντα στο Αυτοτελές Τμήμα Τεχνικών Υπηρεσιών & Πολεοδομίας και συγκεκριμένα στο Γραφείο Τεχνικών Έργων, ενισχύοντας ουσιαστικά τις υπηρεσίες του Δήμου σε έναν ιδιαίτερα κρίσιμο και σημαντικό τομέα για την καθημερινότητα των πολιτών και την ανάπτυξη της περιοχής μας.
Καλωσορίζουμε τον κ. Καραθάνο στη μεγάλη οικογένεια του Δήμου Στυλίδας. Μια οικογένεια ανθρώπων που εργάζονται καθημερινά με συνέπεια, συνεργασία και αίσθημα ευθύνης, έχοντας κοινό στόχο και κοινό όραμα: να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο, πιο λειτουργικό και πιο ανθρώπινο για όλους τους δημότες.
Η ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού του Δήμου αποτελεί σημαντικό βήμα για τη συνεχή αναβάθμιση των υπηρεσιών και την αποτελεσματικότερη ανταπόκριση στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, μέσα από συλλογική προσπάθεια και πνεύμα συνεργασίας.
Ο Δήμαρχος Στυλίδας, κ. Ιωάννης Αποστόλου, καλωσόρισε θερμά τον νέο υπάλληλο και του ευχήθηκε υγεία, δύναμη και καλή επιτυχία στα νέα του καθήκοντα, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι θα αποτελέσει ένα πολύτιμο μέλος της δημοτικής οικογένειας και θα συμβάλει ουσιαστικά στο έργο και την προοπτική του Δήμου Στυλίδας.
Την ίδια στιγμή η U.S Southern Command ανακοίνωσε την άφιξη του αεροπλανοφόρου USS Nimitz στην Καραϊβική
Εντείνουν οι ΗΠΑ τις απειλές προς το λαό της Κούβας, σε μια περίοδο που μιλάνε για ιμπεριαλιστική επέμβαση και εντείνουν τον γενοκτονικό αποκλεισμό.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε πως οι ΗΠΑ εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης κατά του πρώην προέδρου της Κούβας Ραούλ Κάστρο.
Η δίωξη αφορά την κατάρριψη αεροσκαφών της οργάνωσης με βρώμικο ρόλο «Brothers to the Rescue», που έγινε το 1996.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Τοντ Μπλανς, απείλησε ευθαρσώς πως αναμένουν «ότι θα εμφανιστεί αυτοβούλως ή με άλλον τρόπο και θα φυλακιστεί».
Όταν ρωτήθηκε για ενδεχόμενη ανάληψη στρατιωτικής δράσης εναντίον της Κούβας, παρέπεμψε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και στο Πεντάγωνο.
O ίδιος ο Τραμπ χαρακτήρισε «πολύ σημαντική στιγμή» την απαγγελία των κατηγοριών και περιέγραψε την Κούβα ως «ένα κράτος σε παρακμή», της οποίας ο λαός βέβαια έχει δώσει απανωτά χαστούκια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Ισχυρίστηκε επίσης πως «δεν θα υπάρξει κλιμάκωση στην Κούβα», αλλά επέλεξε να τοποθετήσει την Κούβα στο κάδρο της σφοδρής αντιπαράθεσης με την Κίνα, λίγες μέρες μετά την επίσκεψη του στο Πεκίνο, λέγοντας πως «δεν θα ανεχθούν ένα κράτος-παρία που φιλοξενεί εχθρικές ξένες στρατιωτικές, κατασκοπευτικές και τρομοκρατικές επιχειρήσεις μόλις ενενήντα μίλια από την αμερικανική επικράτεια». Στην ερώτηση εάν οι ΗΠΑ θα επαναλάβουν τα αίσχη με την απαγωγή Μαδούρο, απάντησε πως δεν θα το σχολιάσει.
Ταυτόχρονα η αρμόδια στρατιωτική διοίκηση των ΗΠΑ για την περιοχή, η US Southern Command σε ανάρτηση στο Χ ανακοίνωσε την άφιξη του αεροπλανοφόρου USS Nimitz και της αρμάδας του στην Καραϊβική. Παρουσιάζοντας τα «προτερήματα» της «θανατηφόρου» ισχύος του όπλου τους – θυμίζουμε πάντως ότι η ναυαρχίδα τους αποσύρθηκε για βδομάδες από τις επιχειρήσεις λόγω πυρκαγιάς που ερευνάται αν ήταν αποτέλεσμα σαμποτάζ… – ισχυρίστηκαν ότι «έχει αποδείξει την μαχητική του υπεροχή σε όλον τον κόσμο, εξασφαλίζοντας σταθερότητα και υπερασπιζόμενο την δημοκρατία, από το Στενό της Ταϊβάν μέχρι τον Περσικό Κόλπο».
Η απάντηση του προέδρου της Κούβας
Ο πρόεδρος της Κούβας, Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ, απάντησε με ανάρτηση του σχολιάζοντας τις παραπάνω εξελίξεις:
«Η υποτιθέμενη κατηγορία εναντίον του Στρατηγού του Στρατού Ραούλ Κάστρο, την οποία μόλις ανακοίνωσε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αποδεικνύει μόνο την αλαζονεία και την απογοήτευση που προκαλεί στους εκπροσώπους της αυτοκρατορίας η ακλόνητη σταθερότητα της Κουβανικής Επανάστασης, η ενότητα και η ηθική δύναμη της ηγεσίας της.
Πρόκειται για μια πολιτική ενέργεια, χωρίς καμία νομική βάση, που αποσκοπεί μόνο στο να μεγαλώσει το φάκελο που κατασκευάζουν για να δικαιολογήσουν την παράνοια μιας στρατιωτικής επίθεσης εναντίον της Κούβας.
Οι ΗΠΑ λένε ψέματα και χειραγωγούν τα γεγονότα γύρω από την κατάρριψη των αεροπλάνων της ναρκο-τρομοκρατικής οργάνωσης ”Hermanos al Rescate” (“Brothers to the Rescue”), το 1996. Ξέρουν καλά, επειδή υπάρχουν άφθονες τεκμηριωμένες αποδείξεις, ότι δεν ενήργησε με απρονοησία, ούτε παραβιάστηκε το διεθνές δίκαιο, όπως ακριβώς κάνουν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις με τις ψυχρά υπολογισμένες και ανοιχτά διαφημιζόμενες εξωδικαστικές εκτελέσεις σε πολιτικά πλοία στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό. Στις 24 Φεβρουαρίου 1996, η Κούβα ενήργησε σε νόμιμη άμυνα, εντός των χωρικών της υδάτων, μετά από συνεχείς και επικίνδυνες παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας από διαβόητους τρομοκράτες, για τις οποίες η τότε αμερικανική κυβέρνηση ειδοποιήθηκε σε περισσότερες από δέκα περιπτώσεις, αλλά αγνόησε τις προειδοποιήσεις και επέτρεψε τις παραβιάσεις.
Το ηθικό ύψος και ο ανθρωπιστικός χαρακτήρας του έργου του καταρρίπτουν οποιαδήποτε κακία επιχειρείται να στηθεί εναντίον του Στρατηγού του Στρατού Ραούλ Κάστρο. Ως αρχηγός ανταρτών και ως πολιτικός, κέρδισε την αγάπη του λαού του, κάτι που συμπληρώνεται από τον σεβασμό και τον θαυμασμό άλλων ηγετών της περιοχής και του κόσμου. Αυτές οι αξίες είναι η καλύτερη υπεράσπισή του και μια ηθική ασπίδα απέναντι στην γελοία προσπάθεια να μειωθεί το ανάστημά του ως ήρωα».
Ένα δημοσιογραφικό βίντεο διάρκειας 5 λεπτών παρουσιάζει την εικόνα της Γάζας πριν και μετά τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς από το 2023, μέσα από αρχειακό υλικό διεθνών ειδησεογραφικών δικτύων.
Στις 3 Ιουνίου 1941, οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό Κάνδανος στα Χανιά της Κρήτης, αφήνοντας πίσω τους μια μαρμάρινη επιγραφή να θυμίζει τη θηριωδία: «Εδώ υπήρχε η Κάνδανος». Στη Γάζα, η επιγραφή δεν έχει τοποθετηθεί ακόμα.
Το 1826, η πολιορκία και η λιμοκτονία του Μεσολογγίου ενέπνευσαν τον εθνικό ποιητή Διονύσιο Σολωμό να γράψει τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους». Οι στίχοι του υμνούν το μεγαλείο των λαών μπρος στην Ελευθερία και στο Θάνατο, ντύνοντας μουσικά το βίντεο μέσα από μια ξεχωριστή ελληνοαραβική εκτέλεση.
Μπορεί μια τέτοια επέτειος να περιοριστεί σε μια «άχρωμη», οστεωμένη, μουσειακού χαρακτήρα τυπική εκδήλωση μνήμης; Κι όμως, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τη σφαγή και προσφυγοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων Ποντίων, καταβλήθηκαν μεγάλες προσπάθειες, ώστε τα γεγονότα της εποχής να απογυμνωθούν από την ουσία τους, να συγκαλυφθούν τα πραγματικά τους αίτια και οι διδαχές της Ιστορίας να μη γίνουν κτήμα των Ποντίων, αλλά και γενικότερα του ελληνικού λαού.
– του Αναστάση Γκίκα, αναδημοσίευση από τον Ριζοσπάστη 18/19 Μάη 2019
Ποιοι ήταν οι βασικοί παράγοντες που συντέλεσαν στη Γενοκτονία των Ποντίων;
α) Η άνοδος του τουρκικού αστικού εθνικισμού: Καθώς η ανερχόμενη τουρκική αστική τάξη διεκδικούσε το έθνος – κράτος της στο πλαίσιο μιας πολυεθνικής αυτοκρατορίας (της οθωμανικής), το χτύπημα των βασικών ανταγωνιστών της (κύρια της ελληνικής και αρμενικής αστικής τάξης) αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για την εδραίωση της κυριαρχίας της στον συγκεκριμένο γεωγραφικό – οικονομικό χώρο.
Καθώς οι εθνικές μειονότητες αξιοποιούνταν από τις αντίστοιχες άρχουσες τάξεις τους ως ασπίδα και μοχλός πίεσης για την προώθηση των δικών τους συμφερόντων, τις εξέθεταν άμεσα στα πυρά του εκάστοτε αντιπάλου: «Αν η εξόντωση του αρμενικού στοιχείου, μέχρι και του τελευταίου, είναι αναγκαία για την εθνική μας πολιτική», τονιζόταν χαρακτηριστικά σε σύσκεψη παραγόντων του κόμματος των Νεότουρκων το 1915, «πολύ περισσότερο είναι αναγκαία για την εδραίωση της εθνικής μας οικονομίας».[1]
Πόντιοι πρόσφυγες στην Κέρκυρα το 1923
Να σημειωθεί πως οι σφαγές, οι εθνοκαθάρσεις, οι προσφυγοποιήσεις, οι αναγκαστικές αφομοιωτικές πολιτικές κ.ο.κ. ήταν κοινός παρονομαστής στα Βαλκάνια (και όχι μόνο), όπου οι λαοί πλήρωσαν με το αίμα τους τις μεγαλοϊδεατικές επιδιώξεις των εθνικών τους αστικών τάξεων.
β) Οι επιδιώξεις της αστικής τάξης της Ελλάδας: Με τις βλέψεις του ελληνικού κεφαλαίου στραμμένες στην ιδιαίτερα πλούσια περιοχή της Μικράς Ασίας, ο Πόντος ερχόταν σε «δεύτερη μοίρα». Ετσι, υποτιμήθηκε η οργάνωση ή βοήθεια οποιασδήποτε μορφής προς τον Πόντο , του οποίου η «χρησιμότητα» συνοψιζόταν σε Εκθεση του Α. Α. Πάλλη, ως ένας περίπου «αντιπερισπασμός», «προκειμένου να ανακουφιστεί η πίεση του Τουρκικού μπλοκ στην κεντρική Μικρά Ασία ενάντια στην ελληνική ζώνη της Σμύρνης».[2] Η προέλαση του ελληνικού στρατού στα ενδότερα της Τουρκίας (κάνοντας τον «χωροφύλακα» των αγγλογαλλικών συμφερόντων στην περιοχή) σίγουρα υπονόμευσε — αν δεν σφράγισε — την τύχη των ελληνικών πληθυσμών του Πόντου, αλλά και γενικότερα.
γ) Οι επιδιώξεις και επιλογές της ελληνικής άρχουσας τάξης του Πόντου : Οι ιδιαίτερες (και καμιά φορά αντικρουόμενες) επιδιώξεις στους κόλπους της ποντιακής πολιτικής – οικονομικής – θρησκευτικής ηγεσίας είχαν ως αποτέλεσμα μια σειρά από κινήσεις, οι οποίες εν τέλει άφησαν έκθετο και ανυπεράσπιστο τον ποντιακό λαό. Σε αυτό, μεταξύ άλλων, συνέδραμε και η πεποίθηση πως η λύση στο ζήτημα του Πόντου θα ερχόταν από «τα έξω» και από «τα πάνω», ως αποτέλεσμα δηλαδή της παρέμβασης των λεγόμενων «Μεγάλων Δυνάμεων» και όχι από τις ίδιες τις δυνάμεις του ποντιακού λαού (σε συνεργασία ενδεχομένως και με άλλους λαούς της περιοχής).
Επιπλέον, οι σφοδρότατοι ανταγωνισμοί μεταξύ της ελληνικής και αρμενικής αστικής τάξης όχι μόνο υπονόμευσαν μια ενδεχόμενη κοινή τους δράση, αλλά συχνά κατέληγαν ακόμα και σε συγκρούσεις μεταξύ ποντιακών και αρμενικών ένοπλων σωμάτων.
Την κρίσιμη ώρα, όπως αναφέρει ο διοικητής της Ελληνικής Μεραρχίας του Καυκάσου Ι. Καλτσίδης, «οι Ελληνες αρχηγοί της πρωτεύουσας του Πόντου αναγκάστηκαν να φύγουν και ο λαός έμεινε με τα όπλα στα χέρια, εκτεθειμένος στην τουρκική προέλαση, δίχως οδηγίες, δίχως αρχηγούς και πρόγραμμα ενεργειών…».[3]
δ) Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στην περιοχή: Είναι γνωστό από τη μακρά και αιματοβαμμένη ιστορία του 20ού αιώνα (έως και τις μέρες μας) πως, όπου συγκρούονται τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών, οι λαοί το πληρώνουν ακριβά. Ακολούθως, και η Γενοκτονία των Ποντίων σχετίζεται άμεσα με τις ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις, που έλαβαν χώρα για τη νομή της κλυδωνιζόμενης οθωμανικής αυτοκρατορίας, στο πλαίσιο και του γενικότερου πολέμου για την αναδιανομή των παγκόσμιων αγορών και πλουτοπαραγωγικών πηγών (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος).
Σε μια σύγκρουση, λοιπόν, όπου οι αντίπαλες αστικές τάξεις (ελληνική και τουρκική) στρατεύτηκαν πίσω από αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα (της Αντάντ και των Κεντρικών Δυνάμεων αντίστοιχα), οι λαοί της περιοχής δεν αποτελούσαν τίποτε περισσότερο παρά κρέας για τα κανόνια των αντιπάλων, διαπραγματευτικά χαρτιά και πιόνια σε μια γεωστρατηγική σκακιέρα. Οι υποσχέσεις περί «αυτοδιάθεσης των λαών» από τη μεριά των ιμπεριαλιστών σύντομα αποδείχθηκαν κούφια λόγια (όπως στην περίπτωση των αραβικών λαών, της πολύπαθης Παλαιστίνης – και βεβαίως του Πόντου).
Ακόμα και όταν κορυφώθηκε το δράμα του ποντιακού λαού, οι κανονιοφόροι και οι πρεσβείες των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών της Ευρώπης και των ΗΠΑ δεν έκαναν απολύτως τίποτε για να εμποδίσουν τις σφαγές ή για να σώσουν τους ανθρώπους που κινδύνευαν. «Ολα αυτά διαδραματίζονταν μπροστά στα μάτια των πρεσβευτών των ξένων δυνάμεων», αναφέρει ένας Πόντιος αντάρτης στην αυτοβιογραφία του, «και αυτοί αδιαφορούσαν!». Αντιθέτως, όπως έγραψε ο μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, «οι άθεοι κομμουνιστές (σ.σ. οι Σοβιετικοί) εφάνησαν περισσότερον χριστιανοί από τους “χριστιανούς” Αγγλογάλλους», στέλνοντας πλοία και μεταφέροντας τους δοκιμαζόμενους πληθυσμούς στην ασφάλεια.[4]
ε) Η στοίχιση των λαών πίσω από τις «ομόφυλες»/«ομόθρησκες», αλλά με διαμετρικά αντίθετα ταξικά συμφέροντα, «ηγεσίες» τους: Η στοίχιση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων με τις επιδιώξεις των εκμεταλλευτών τους τους μετέτρεψε σε βόλια για τα όπλα τους. Γιατί τι είχαν να χωρίσουν οι Πόντιοι, Αρμένιοι ή Τούρκοι εργάτες και χωρικοί μεταξύ τους; Τι είχαν να χωρίσουν εκείνοι που, μέχρι να γίνουν «εχθροί», ζούσαν ειρηνικά αναμεταξύ τους, στενάζοντας εξίσου από την εκμετάλλευση του συχνά ομοεθνούς τους εργοδότη, τοκογλύφου κ.ο.κ.; Τότε όμως, ακόμη, η εργατιά ήταν μικρή αριθμητικά, ενώ μόλις διέγραφε τα πρώτα της συνειδητά πολιτικά βήματα.
Για την Ιστορία, να προσθέσουμε πως όταν οι Πόντιοι (και Μικρασιάτες) πρόσφυγες ήρθαν στην Ελλάδα, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απαξίωση του ελληνικού αστικού κράτους και του πολιτικού του προσωπικού (φιλελεύθερου, κεντρώου και δεξιού), που τους στοίβαξαν όπως – όπως σε συνοικισμούς – γκέτο, τους παρέδωσαν στην άγρια εκμετάλλευση των καπιταλιστών (που «άδραξαν» την ευκαιρία, ρίχνοντας τα μεροκάματα και περιορίζοντας δικαιώματα και κατακτήσεις της εργατικής τάξης συνολικά) κ.λπ.
Ταυτόχρονα, οι πατριδοκάπηλοι φασίστες της εποχής (πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών χρυσαυγιτών) τους αποκαλούσαν χυδαία «τουρκόσπορους», κραύγαζαν για τον «εξαγνισμό» των πόλεων από την παρουσία τους και οργάνωναν δολοφονικά πογκρόμ στους συνοικισμούς τους.
Πραγματικό αποκούμπι των προσφύγων το ΚΚΕ
Μοναδικό, πραγματικό αποκούμπι των προσφύγων υπήρξε το ΚΚΕ, που πρωτοστάτησε στους αγώνες και τις διεκδικήσεις τους, καταπολεμώντας την τακτική του διαίρει και βασίλευε της αστικής τάξης. Εκτοτε, το Κομμουνιστικό Κόμμα σφυρηλάτησε βαθύτατους και ισχυρότατους δεσμούς με το προσφυγικό στοιχείο, που αποτυπώθηκαν – και συνεχίζουν να αποτυπώνονται – σε κάθε αγώνα του λαού μας.
«Η Ελλάδα δεν διαιρείται σε ντόπιους και πρόσφυγες», έγραφε χαρακτηριστικά ο «Ριζοσπάστης» στις 7/9/1929. «Η Ελλάδα διαιρείται σε πλούσιους και φτωχούς, σε ανθρώπους που δε δουλεύουν και ζουν και σε ανθρώπους που ολημερίς και ολονυχτίς δουλεύουν και δεν μπορούν να ζήσουν (…) ο καθένας πρέπει να διαλέξει μεταξύ του πλουσίου πρόσφυγα που συνδυάζεται με τον πλούσιο ντόπιο και του φτωχού πρόσφυγα που σύντροφό του θα έχει τον φτωχό ντόπιο εργάτη ή αγρότη».
Σήμερα (…), ο ιμπεριαλισμός συνεχίζει να γεννά πολέμους, σφαγές, προσφυγιά κ.λπ. Οι «λυκοσυμμαχίες» τύπου ΕΕ και ΝΑΤΟ συνεχίζουν να αναχαράσσουν τα σύνορα της ευρύτερης περιοχής, εγκυμονώντας νέους κινδύνους για τους λαούς. Ποια καλύτερη τιμή, επομένως, για τη μνήμη, την Ιστορία του ποντιακού λαού, από την πάλη για να μη ζήσει ποτέ ξανά κανείς λαός αυτά που υπέστη ο ίδιος; Από τον αγώνα ενάντια στους φορείς και τα γενεσιουργά αίτια της εκμετάλλευσης, των πολέμων και της προσφυγιάς; Κόντρα και έξω από ψεύτικα αστικά διλήμματα οποιασδήποτε απόχρωσης; Ενάντια στο δηλητήριο του σοβινισμού, του εθνικισμού, του φασισμού;
[1]Κωνσταντίνος Φωτιάδης, «Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου», εκδ. Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, Αθήνα, 2004, σελ.146.
Η Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων (ΠΕΜ) με ανακοίνωση της, καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την απρόκλητη, αυταρχική και βίαιη επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων εναντίον των βιοπαλαιστών αγροτών των Σερρών.
Πιο αναλυτικά καταγγέλλει ότι «η κυβέρνηση επέλεξε να απαντήσει με ασπίδες, γκλοπ και χημικά την ίδια ακριβώς στιγμή που οι αγρότες, μιλώντας σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, ξεσκέπαζαν την κρατική ανευθυνότητα. Έδειχναν στην κάμερα φορτηγά με ζώα να εισέρχονται στην Ελλάδα χωρίς κανέναν ψεκασμό και χωρίς να τηρούνται ούτε τα βασικά μέτρα βιοασφάλειας.
Αντί για απαντήσεις και μέτρα προστασίας, οι αγρότες εισέπραξαν καταστολή, ενώ η αστυνομία προχώρησε και σε δύο αναίτιες προσαγωγές νέων αγροτών, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι μόνο κάτω από την άμεση, δυναμική και αλληλέγγυα αντίδραση των συναδέλφων τους.
Το θράσος της κυβέρνησης ξεπερνά κάθε όριο και προκαλεί την κοινωνία: Την ώρα που οι υπουργοί της και τα κάθε λογής λαμόγια – που αυτοί τάιζαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ με τα δικά μας λεφτά – κυκλοφορούν ελεύθεροι γιατί έχουν ασυλία, εμείς, οι βιοπαλαιστές αγρότες, διωκόμαστε και δεχόμαστε ένα πρωτοφανές όργιο κρατικής τρομοκρατίας επειδή διεκδικούμε το δίκιο μας!».
Η τρομοκρατία και ο αυταρχισμός δεν θα περάσουν!» τονίζει και προσθέτει ότι «μετά τον πολυήμερο, μεγαλειώδη αγώνα μας:
Όλες οι κυβερνητικές υποσχέσεις παραμένουν «στον αέρα».
Πολλοί αγρότες παραμένουν απλήρωτοι και εγκλωβισμένοι στις γραφειοκρατικές συμπληγάδες του ΑΤΑΚ και του ΚΑΕΚ.
Το κόστος παραγωγής έχει εκτιναχθεί στα ύψη, με την τιμή του πετρελαίου κοντά στα 2 ευρώ και τις τιμές των λιπασμάτων να αυξάνονται καθημερινά.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα: Η τρομοκρατία δεν μας φοβίζει. Αντίθετα, μας πεισμώνει.
Οι αγρότες των Σερρών και όλης της χώρας παλεύουμε στους δρόμους για την επιβίωσή μας, για να μπορούμε να παράγουμε και να ζήσουμε τις οικογένειές μας».
Η ΠΕΜ ταυτόχρονα απαιτεί «εδώ και τώρα η κυβέρνηση:
Να πληρώσει όλες τις χρωστούμενες ενισχύσεις.
Να μας επιστρέψει, με τη μορφή αναπλήρωσης εισοδήματος, το 1 δισεκατομμύριο ευρώ που έκλεψαν τα τρωκτικά της τα τελευταία 6 χρόνια από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Να ψηφίσει νομοθετική ρύθμιση ώστε όλες οι διώξεις των αγροτών να μπουν στο αρχείο.
Τώρα πετρέλαιο στο 1 ευρώ —όπως κερδίσαμε στα μπλόκα— φθηνά λιπάσματα και φυτοφάρμακα, καθώς και εγγυημένες τιμές στα προϊόντα μας.
Λήψη μέτρων για την κτηνοτροφία: έλεγχος των ζωονόσων με εμβολιασμούς, εφαρμογή μέτρων βιοασφάλειας και ουσιαστική στήριξη των κτηνοτρόφων.
Η απάντηση στον αυταρχισμό της κυβέρνησης θα δοθεί οργανωμένα και μαχητικά σε όλη την Ελλάδα».
Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Εχιναίων διοργανώνει τον «2ο Φιλανθρωπικό Ποδοσφαιρικό Αγώνα – Γονείς VS Εκπαιδευτικοί», το Σάββατο 23 Μαΐου 2026 και ώρα 18:30 στο Γήπεδο Ραχών.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με σκοπό την ενίσχυση των Ειδικών Σχολείων (Δημοτικό & Νηπιαγωγείο) Λαμίας καθώς και των Ορφανοτροφείων Αρρένων και Θηλέων Λαμίας, καθώς όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την υποστήριξη των συγκεκριμένων δομών.
Πρόκειται για μια δράση κοινωνικής προσφοράς και αλληλεγγύης που ενώνει γονείς, εκπαιδευτικούς και τοπική κοινωνία μέσα από τον αθλητισμό και τον εθελοντισμό. Μέσα από αυτή τη δράση επιδιώκουμε να προάγουμε το πνεύμα της κοινωνικής αλληλεγγύης, της προσφοράς και της συνεργασίας μεταξύ σχολικής κοινότητας και τοπικής κοινωνίας.
Με εκτίμηση,
Ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 1ου Δημοτικού Σχολείου Εχιναίων
Από το πρακτικό της αρίθμ. 15/2026 συνεδρίασης της Δημοτικής Επιτροπής, Αρ. Απόφασης: 95/2026.
ΘΕΜΑ: Λήψη απόφασης για έγκριση πρόσληψης προσωπικού με σχέση εργασίας Ι.Δ.Ο.Χ. για τις δράσεις πυροπροστασίας του Δήμου Στυλίδας για το έτος 2026
Στη Στυλίδα και στο Δημοτικό Κατάστημα σήμερα την 15 του μήνα Μαΐου του έτους 2026 και ώρα 9:00 π.μ. συνήλθε σε τακτική συνεδρίαση στα γραφεία του Δήμου η Δημοτική Επιτροπή Στυλίδας ύστερα από την αριθμ. 5254 – 11/05/2026 έγγραφη πρόσκληση του κ. Προέδρου-Δημάρχου αυτής που επιδόθηκε σε κάθε ένα σύμβουλοMσύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 75 του Ν. 3852/2010.
Σάββατο 16 Μαΐου 2026 / 9:00, στο μνημείο των Θερμοπυλών
Είναι ανεπιθύμητοι οι Στρατηγοί των ΗΠΑ, τα γεράκια του πολέμου στις Θερμοπύλες
Η Ομάδα Λοκρών Γυναικών της ΟΓΕ καλούμε τις γυναίκες της περιοχής μας, να συμμετέχουν μαζικά στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο που διοργανώνει το Εργαοϋπαλληλικό Κέντρο Λαμίας, στο μνημείο των Θερμοπυλών το Σάββατο 16 Μάη στις 9:00 το πρωί. Όλοι μαζί να στείλουμε δυνατό αντιπολεμικό μήνυμα στους φονιάδες των λαών.
Το ThermopylaeForum διοργανώνει “πολεμικά σεμινάρια” με πρωτοκλασάτα γεράκια του πολέμου, στοιχισμένο στις αποφάσεις της κυβέρνησης για την εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Την ώρα που ο πόλεμος κλιμακώνεται, σκορπίζοντας φρίκη στους λαούς, σκοτώνει παιδιά και αμάχους, αυτοί οργανώνουν ομιλίες που στάζουν αίμα.
Αποτελεί τεράστια πρόκληση για τις γυναίκες της Φθιώτιδας, το λαό και την νεολαία, η παρουσία των δύο Αμερικανών μακελάρηδων στον ιστορικό τόπο των Θερμοπυλών. Στρατηγοί που υπηρέτησαν σε πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή και αλλού, σκορπίζοντας το θάνατο και τον όλεθρο στους λαούς της περιοχής.
Τι να συζητήσουμε με τους χασάπηδες των λαών;
Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη υποστήριξη του Δήμου Λαμιέων και της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας που χορηγούν την προώθηση της κουλτούρας του πολέμου.
Δεν ανεχόμαστε την προώθηση της εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο
Δεν αποδεχόμαστε τον πόλεμο ως φυσιολογική εξέλιξη
Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη μας μέσα από τα μαζικά αντιπολεμικά συλλαλητήρια και ενώνουμε την φωνή μας με τους λαούς που στενάζουν στα μέτωπα των συγκρούσεων.
Ξεσηκωνόμαστε ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας μας σ’ αυτόν! Ζητάμε να επιστρέψουν όλες οι στρατιωτικές αποστολές που βρίσκονται εκτός συνόρων, να κλείσουν τώρα οι βάσεις. Δεν δεχόμαστε ο λαός μας να γίνει θύτης άλλων λαών.
Πολεμάμε κάθε προσπάθεια στράτευσης των γυναικών στα ματωμένα σχέδια τους, όπως προωθείται με το νόμο για την «εθελοντική στράτευση γυναικών». Δεν θα δεχτούμε να σκοτώνουν οι γυναίκες «ισότιμα» με τους άνδρες τις μανάδες άλλων παιδιών και τα ίδια τα παιδιά σε έναν πόλεμο άδικο, ιμπεριαλιστικό!
Δεν υπάρχει περιθώριο ανοχής, συμβιβασμού και επανάπαυσης.
Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!
ΟΛΕΣ στην Αντιπολεμική Συγκέντρωση
Σάββατο 16 Μαΐου 2026 / 9:00, στο μνημείο των Θερμοπυλών
Δεν θα συνηθίσουμε έναν κόσμο όπου οι μαθητές μας ασφυκτιούν θα παλέψουμε να τον αλλάξουμε!
Η εκπαιδευτική κοινότητα είναι συγκλονισμένη από το τραγικό περιστατικό που συνέβη στην Ηλιούπολη, με θύματα δύο 17χρονες μαθήτριες. Η μία κοπέλα άφησε την τελευταία της πνοή και η δεύτερη μέχρι αυτή την ώρα παλεύει για τη ζωή της με την κατάστασή της να χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικά κρίσιμη.
Πριν από λίγο καιρό, με βουτιά θανάτου στον Ισθμό μια ακόμα συνομήλική τους τερμάτισε τη ζωή της, ενώ ακόμα διερευνάται το περιστατικό στο γυμνάσιο του Χαϊδαρίου με θύμα μια μαθήτρια μόλις 13 ετών.
Στις περιπτώσεις αυτές οι αρχές εστιάζουν συνήθως στα σημειώματα αυτοχειρίας, σε σημάδια κατάθλιψης που έχουν εμφανιστεί νωρίτερα, καθώς και στο οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον με σκοπό να ξετυλίξουν το νήμα των τραγικών αυτών συμβάντων και να «κλείσουν» την υπόθεση.
Είναι βολικό να σκέφτεται κανείς «πάντα συνέβαιναν αυτά», «η εφηβεία φταίει» και το απονενοημένο διάβημα νέων ανθρώπων να αποδίδεται στα ψυχολογικά τους προβλήματα, που τυγχάνουν οξυμμένα λόγω πιθανής ενδοοικογενειακής βίας ή σχολικού εκφοβισμού.
Η αλήθεια είναι όμως πως όλα τα παραπάνω φαινόμενα, με αποκορύφωμα τη βία εναντίον του ίδιου του εαυτού, δεν συμβαίνουν σε κοινωνικό κενό. Οι νέοι άνθρωποι, τόσο απόλυτα ψηφιακά συνδεδεμένοι, αλλά τόσο αφόρητα μόνοι, αισθάνονται αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, που έχει καταντήσει γι’ αυτούς μια αρένα επίδειξης, επιδόσεων, ανταγωνισμού και εγωκεντρισμού. Οι γονείς παλεύοντας να τα βγάλουν πέρα με τα «εθελοντικά» 13ωρα και τις οικονομικές τους υποχρεώσεις δυσκολεύονται να διαχειριστούν νέα προβλήματα και άγχη.
Οι δομές συμβουλευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης, όπου υπάρχουν είναι υποστελεχωμένες. Το ίδιο το σχολείο, με τις κοινωνικές ανισότητες να οξύνονται όλο και περισσότερο ελέω και των κυβερνητικών επιλογών, με την καθημερινή απαξίωση των λειτουργών του και φυσικά του ίδιου του μορφωτικού αγαθού, με τη μετατροπή του σε ένα εξεταστικό κέντρο, ειδικά τώρα που δρομολογείται το εθνικό απολυτήριο, δεν δίνει πια χαρά κι ελπίδα στα παιδιά.
Αντιθέτως, τα συνηθίζει στην πίεση και τα μαθαίνει ότι έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Το «μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό», η δημιουργικότητα, η φαντασία και η ευαισθησία δεν χωράνε σε ένα μέλλον, όπου αν είσαι από φτωχή οικογένεια, φτωχός θα παραμείνεις και όπως ο καθηγητής σου τρέχει σε 2-3 σχολεία, φορτώνεται υποχρεωτικές υπερωρίες και του χρόνου θα τον στείλουν στην άλλη άκρη της χώρας, έτσι κι εσύ μεθαύριο, θα δουλεύεις για ψίχουλα, θα τρέχεις σαν το σκυλί και θα λες κι ευχαριστώ.
Όσο για την κοινωνία, την υποκρισία του «εύκολου» χρήματος, την καθημερινή βία που ασκεί το κράτος και η εργοδοσία, πολλές φορές την ατιμωρησία των μεγαλύτερων εγκληματιών, την ηθική παρακμή των μεγάλων, πώς να την αντέξουν τα παιδιά; Πώς και τι να ονειρευτούν;
Θέλουμε κι ευχόμαστε με κάθε ειλικρίνεια να είναι τα κορίτσια στην Ηλιούπολη η τελευταία δραματική κραυγή απόγνωσης νέων, μαθητών και μαθητριών. Θέλουμε να εκφράσουμε τα συλλυπητήρια και τη συμπαράσταση μας στην οικογένεια του παιδιού που χάθηκε και να δώσουμε όλες τις ευχές μας για την κοπέλα που δίνει μάχη για τη ζωή της.
Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να πάρει έστω την τελευταία στιγμή έκτακτα μέτρα ψυχολογικής στήριξης για όλα τα παιδιά που δίνουν φέτος πανελλαδικές εξετάσεις και φυσικά το καλούμε να ξανασκεφτεί πολύ σοβαρά την πρόθεσή του να επιβάλει νέους εξεταστικούς φραγμούς σε όλο το Λύκειο που το μόνο που θα φέρει είναι γενίκευση και όξυνση του άγχους στα παιδιά μας.
Ως εκπαιδευτικοί οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας ώστε όλο και περισσότεροι μαθητές να κάνουν πράξη την πιο κρυστάλλινη δήλωση: «Μαμά, μπαμπά ο κόσμος που μας κληρονομήσατε δεν μας αξίζει, εμείς είμαστε αυτοί που θα τον αλλάξουμε!!!»
Τα αναγραφόμενα από τους αναγνώστες δεν εκφράζουν τις απόψεις του διαχειριστή του STILIDA NEWS και φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη των όσων γράφουν. Τα συκοφαντικά, υβριστικά, απειλητικά, εκβιαστικά, ρατσιστικά ή κοινωνικού αποκλεισμού μηνύματα θα διαγράφονται. Σε περίπτωση που μας διαφύγει κάποιο από τα μηνύματα αυτά παρακαλούμε τον ή τους θιγόμενους να μας ενημερώσουν στη διεύθυνση gkordis@gmail.comγια να διαγραφεί.
ΚΥΡΙΩΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ
Η αναδημοσίευση δε ενός άρθρου δεν συνεπάγεται και την υιοθέτηση του περιεχομένου του από το "STILIDA NEWS"
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΧΟΛΙΩΝ
